Interviews

Sonja Jankovic

Geplaatst door: Redactie | 21 Mei 2010

Sonja Jankovic is Personal Shopper. Zij helpt mensen die in armoede leven bij de aanschaf van noodzakelijke spullen als meubilair, witgoed of apparatuur. Hoe ervaart zij het Fred-zijn?

Wat doe je bij Delta Lloyd?

Ik ben relatiebeheerder bij Leven Zakelijk in de Mondriaantoren. Ik verwerk pensioencontracten, maak offertes, behandel juridische stukken en draag zorg voor het beheer van alles.

Hoe kijk je aan tegen armoede in Nederland?

Ik denk dat het omvangrijker is dan je op straat ziet. Als mensen in de schulden zitten, zie je dat niet aan hun neus. Ze zouden dus gewoon mijn buurman of buurvrouw kunnen zijn. Je hoort pas van de omvang van het probleem wanneer je bij de mensen thuis komt en in gesprek raakt.

Ooit eerder vrijwilliger geweest?

Ja, in een bejaardentehuis.

Raakt het je als je ermee in aanraking komt?

Toen ik daar vrijwilliger was, hechtte ik me in eerste instantie te veel aan de bejaarden waarmee ik contact had. Was er kapot van als er eentje dood ging. Bij de Foundation is het projectmatiger en kan ik beter afstand houden.

Wat is je motivatie geweest vrijwilliger te worden?

Dat weet ik niet zo precies. Het geeft een goed gevoel dat mensen lekker in hun huis zitten met een goed bed om in te slapen. Het kost mij niets, maar ach, ook al zou het me wat kosten. Wat dan nog? Het voelt vanzelfsprekend.

Wat zijn jouw persoonlijke ervaringen met financiële zelfredzaamheid en bewustzijn?

We leven in een land waar mensen veel geld hebben en aan de andere kant is er zoveel onzichtbare armoede. Dat blijft vreemd.

Wat doe je precies als Fred?

Ik krijg een klantdossier van Impuls met informatie hoe mensen in de schuld terecht zijn gekomen. Dan ga ik naar hen toe en vraag wat ze van mij verwachten. Ik bespreek dan ook hun wederdienst, hoewel dat voor mij niet perse hoeft. Veel zijn de dupe van de crisis, zijn hun baan kwijt geraakt en weten niet hoe ze met al die instanties om moeten gaan omdat ze nog nooit eerder in een dergelijke situatie hebben gezeten. Ze moeten veel opgeven om normaal te kunnen leven. Neem dat echtpaar in botsing met het UWV. De uitkering was per ongeluk gestopt, ze wisten niet hoe ze bezwaar moesten aantekenen en hebben drie maanden geen inkomen gehad. Dat is heftig. Sommigen komen zelfs op straat terecht.

Hoe combineer je Fred met je werk?

Ik schat dat ik er twee uur per week tijdens werkuren mee kwijt ben. Vooral met bellen en mailen. Gelukkig steunt mijn teamleider mij ook hierin. Ik krijg één dossier per keer want het heeft een langere doorlooptijd. Ik bel, ga kijken en overleg. Het valt mee qua tijdbesteding. Ik zet ook mijn eigen netwerk in en die denken goed mee!

Hoe hebben de deelnemers het project ervaren?

Sommigen zijn warm en ontvankelijk. Anderen zijn gereserveerd en schamen zich. Vinden het moeilijk hulp te zoeken. Dan probeer ik ze op hun gemak te stellen. Ik krijg veel verhalen te horen en soms willen mensen er niet over praten. Het komt ook voor dat de verwachtingen te hooggespannen zijn. Zo heb ik iemand gehad die perse een leren bank wilde. Ja, als ik het tegenkom is het fijn, maar anders moet ze maar tevreden zijn met wat ik vind. Nu heb ik een weduwenaar onder zware omstandigheden: hij is zijn vrouw verloren aan een zeldzame ziekte, is toen zijn baan kwijt geraakt, geen bed, geen matras en geen wasmachine. Ik vraag dan wat hij nog meer nodig heeft. Dan maak ik een lijst en ga natuurlijk het eerst achter de belangrijkste dingen aan.

Waar ben je het meest trots op?

Ik ben niet zo trots op mezelf of op wat ik heb gedaan. Ik ben natuurlijk wel blij als het me in een paar dagen is gelukt iets voor mensen te regelen. Ik zie dat ze dan zo blij zijn. De een geeft een knuffel en de ander zegt wel 100 keer “dank je wel”.

Wat zou jij de Foundation adviseren met Fred te doen?

Misschien kunnen wij als Delta Lloyd andere grote bedrijven laten aanhaken. De BCC gooit bijvoorbeeld verouderde of gebutste spullen weg. Die kunnen wij voor ons project natuurlijk prima gebruiken. Hetzelfde geldt ook voor kleding: dat winkels hun B-keuze doneren aan ons.

Vertel je er over aan collega’s, familie of vrienden?

Als ik er mee bezig ben. Ik schep er niet over op of zo. Als ik iets nodig heb vertel ik het zeker wel.

Smaakt Fred zijn naar meer?

Ja, ik ben bijna een jaar Fred. Maakt me niet uit wat. Als de Foundation iets leuks heeft, doe ik dat erbij. Je moet doen waar je goed in bent. Het is belangrijk dat je het Fred-zijn leuk vindt. Het mag niet als belasting voelen. Ik kan me niet voorstellen dat er collega’s zijn die dit werk doen en later zeggen: “Nou moet ik weer”. Je hebt er zoveel voldoening van.

0 reacties

Reageer

Je moet zijn om te kunnen reageren.