Interviews
René Fritschy
Geplaatst door: Redactie | 9 Juli 2010
René Fritschy geeft budgetvoorlichting bij Resto VanHarte, stond met de Geldkoffer voor de klas van zijn kinderen en was buddy bij Thuisadministratie. Een kennismaking met een superactieve Fred.
Wat doe je bij Delta Lloyd?
Ik ben teamleider Finance & Control bij de Bank. Daar doen wij balans, verlies en winst van de bank, de administratie van het hypotheekbedrijf Amstelhuys, de rapportage aan de DNB en verder alles wat een boekhouder behoort te doen.
Hoe kijk je aan tegen armoede in Nederland? Hoe groot is die problematiek?
Ik heb al wat dingen gedaan voor de Foundation en kan me er inmiddels een beeld bij vormen. Eén miljoen huishoudens leven in ons land in armoede. Wat een getal. Ik ontmoet veel mensen die op bijstandsniveau leven. Zo’n leven vol nijpende zorgen kun je je bijna niet voorstellen.
Ooit eerder vrijwilliger geweest?
Nee, dit is de eerste keer. Als je wat ouder wordt, krijg je het gevoel iets terug te willen doen voor de maatschappij. Ik dacht er al een tijdje over maar wist nog niet goed wat. Tot de Foundation op Sterknet kwam. Dat sprak me aan.
Met welk project heb je de meeste affiniteit?
Ik ben begonnen met de Geldkoffer. Heb twee keer als gastdocent op de basisschool van mijn eigen kinderen gestaan. Dat is echt een van de leukste ervaringen die ik bij de Foundation heb gehad. Kinderen zijn zo lekker onbevangen. En ze weten best wel wat, maar hebben geen idee wat de waarde is van geld. Toen ik daarover in gesprek met ze ging, zag ik hun ogen open gaan. En in de pauze was het … “meester, meester”.
Wat zijn jouw persoonlijke ervaringen met financiële zelfredzaamheid en bewustzijn?
Dat zit in m’n bloed, want ik zit mijn hele werkende leven op financiële administraties.
Raakt het je als je ermee in aanraking komt?
Ik laat het niet te dichtbij komen. Als buddy is het contact beperkt tot de momenten dat ik bij Thuisadministratie ben. Dat is een keer per maand.
Wat is je motivatie geweest vrijwilliger te worden?
Eerlijk gezegd heb ik geen flauw idee. Heb het gevoel dat ik iets wil doen. Ik vind het al leuk iemand blij te maken met eenvoudige dingen. Daar kan ik van genieten.
Wat heb je precies gedaan?
Als eerste kwam ik in aanraking met jongeren met ernstige schulden. Dat was voor het eerst dat ik bij mezelf dacht: “Dit is geen spelletje. Als ik hier zit, moet ik iets positief kunnen bijdragen”. Ze konden tegen me aanpraten en ik nam daarbij geen blad voor de mond. Ik schaamde me er niet voor om daar wat krachttermen bij te gebruiken, een figuurlijke schop onder hun achterste. Het ging om jongeren zonder opleiding, werkeloos en veel op straat, soms zelfs dakloos. Ik zei tegen ze: “Jezelf financieel redden moet je leren. En dat leer je niet door het mij te laten doen. Dus we doen het samen.” Post openmaken. Lezen. En als ze het niet snapten, bespreken. Ik maakte vervolgens een overzicht van de schulden die ze hadden. De hoofdmoot was praten. Praten, praten en nog eens praten. Heftig allemaal. Op dit moment geef ik budgetvoorlichting bij Resto Van Harte. Vanmorgen had ik een groep Marokkaanse dames van 55+. Dat was ontzettend gezellig. Ik bespreek met hen het Nibud-lesmateriaal. Onderwerpen die langskomen zijn: hoe ga je om met geld, waar kun je op bezuinigen, hoe ga je met je post, regelingen en uitkeringen om? Het gaat eigenlijk vanzelf. Ik begin met een vraag en dan komt er direct een spraakwaterval los.
Hoe combineer je Fred met je werk?
Dat gaat soepel. Ik zit wel aan de max van wat mogelijk is qua tijdsinvestering.
Hoe hebben de deelnemers het project ervaren?
Heel wisselend. Ik hielp bijvoorbeeld een vrouw uit Somalië die uiteindelijk heel dankbaar was. Maar ik heb ook mensen geholpen die komen omdat ze gestuurd zijn en dat laten merken ook. Maar over het algemeen krijg ik positieve feedback.
Werden de problemen van de doelgroep ook jouw problemen? Met andere woorden: moet je sterk in je schoenen staan om ‘afstand’ te bewaren?
Met regelmaat ging ik met een hoofd vol naar huis als ik bij Thuisadministratie of Resto VanHarte ben geweest. Ik haal er een vreemd soort voldoening uit. Voor mijn gevoel doe ik niet zo veel, maar voor die jongeren of vrouwen is het heel wat. Het me aantrekken, in de zin van eigen maken, doe ik niet. Ik denk er wel over maar na een tijdje kan ik het loslaten.
Wat heeft Fred-zijn jou gebracht?
Voldoening. Ik vind het fijn met mensen om te gaan. Over geld vertellen. Vaak kleine dingen. Als ik dan de ogen zie open gaan bij een aantal Marokkaanse dames, dat vind ik mooi. Kijk deze vrouwen houden het hoofd boven water. Weliswaar vaak net, maar het lukt ze wel. Dat is met die jongeren die ik heb geholpen een heel ander verhaal.
Waar ben je het meest trots op?
Dan kijk ik naar de jongeren die ik via Thuisadministratie heb geholpen. Dat ik iets voor hen kan bereiken.
Wat zou jij de Foundation adviseren met Fred te doen? Of met een nieuwe activiteit/partner?
Nee. Ik vind dat ze het goed en gevarieerd doen.
Wat vertel je jouw collega’s over jouw Fred-activiteiten?
Er zijn veel mensen van Bank die zich inzetten. Het leeft. Ik spreek ook wel eens collega’s die denken dat ze het niet kunnen of moeilijk vinden. Dan zeg ik: ‘doe het nou maar want het is heerlijk om iemand te kunnen helpen.’
En wat je familie of vrienden?
De meeste reacties die ik wel krijg, zitten in de categorie: “Laat ze gewoon een baan zoeken”. Maar dat is te makkelijk. Want als dat het alleen is, is er natuurlijk geen probleem.
Smaakt Fred-zijn naar meer vrijwilligerswerk?
De Foundation is nog niet van me af. Het is mooi iemand te helpen. Ook al zijn het kleine dingetjes. Zo simpel is het.
Reageer |
Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren. |


